Prąd stały

Działanie prądu stałego na mięsień badamy w sposób następujący: prąd z ogniwa prowadzimy przez klucz, opornicę do tak zw. reoehordu. Jest to drut platynowy cienki, mający dość znaczny opór, naciągnięty na skali drewnianej długości zwykle jednego metra i podzielonej na milimetry. Na końcach A i reochordu drut platynowy łączy się z blaszkami miedzianemi, do których można przyczepiać druty idące od ogniwa. Prócz nich mamy jeszcze trzeci kontakt D, ruchomy, który można przesuwać Wzdłuż drutu. Od tego kontaktu oraz od jednego z końcowych, na przykład A, prowadzimy poprzez elektrody niepolaryzujące się prąd do mięśnia. Łatwo zrozumieć, że prąd przechodzący przez mięsień będzie tem silniejszy, im większa jest odległość między A i I), czyli im większy opór wstawiamy równolegle do mięśnia. wynika to z prawa Kirchhoffa, głoszącego, że suma natężenia prądów w przewodniku rozgałęzionym równa się satężeniu prądu w części nierozgałęzionej, a natężenie w każdej gałęzi odwrotnie proporcjonalny do jej oporu. W ten sposób siłę prądu płynącego przez mięsień możemy bardzo dokładnie regulować i zmieniać. Rozpocząwszy od prądów słabych, leżących poniżej progu pobudliwości, i wzmacniając je powoli, dojdziemy wreszcie do tego, że w chwili zamykania prądu będziemy otrzymywali tylko chwilowe kurczenie się mięśnia w postaci jednego drgnięcia, a przez cały czas przepływu prądu mięsień będzie w spoczynku. Nieznaczne przekroczenie granie podniety minimalnej nie również nie wpływa na charakter zjawiska, to znaczy będzie występował tylko skurcz przy zamknięciu obwodu ; jeżeli jednak prąd jeszcze trochę wzmocnimy, to otrzymamy także skurcz i podczas otwarcia: to jest w chwili przerywania prądu mięsień się skurczy również na krótką chwilę. Na zasadzie mocą aparatu powyżej opisanego przepuścimy słaby prąd, leżący poniżej progu pobudliwości, następnie go szybko wzmocnimy, odsunąwszy ruchem gwałtownym kontakt I od A, to otrzymamy skurcz mięśnia; przesuwając zaś kontakt powoli, możemy doprowadzić do tego, że przez mięsień będzie płynął prąd bardzo silny. a skurczu nie otrzymamy. Przy silnych prądach po zamknięciu otrzymujemy często skurcz trwający dłużej, tężec, którego charakter i przyczyny będą omówione później. Działanie prądu. Opis powyższy wystarcza, jeżeli rozważamy ruchy mięśnia jako całości; jeżeli jednak zechcemy przyjrzeć się bliżej zjawiskom, odbywającym się w różnych częściach mięśnia, szczególniej w okolicy elektrod doprowadzających prąd, zauważymy nowe ważne szczegóły. Weźmy długi mięsień (do tego celu lepiej się nadaje mięsień krawiecki On. (Nefrolog Kraków, oraz operacje chirurgiczne) [hasła pokrewne: lidl gazetka, dieta w ciąży, objawy ciąży
]

Tags: , ,

This entry was posted on czwartek, Sierpień 21st, 2014 at 15:14 and is filed under Bez kategorii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.