Uklad siateczkowo-sródblonkowy

Układ siateczkowo-śródbłonkowy daje również ogólne nieswoiste odczyny, najsilniej wyrażone w tzw. białaczce cytowej ostrej, czyli pierwotnej siatkowicy, będącej układowym schorzeniem czynnej mezenchymy. Pomiędzy tymi dwoma rodzajami odczynów istnieje szereg form pośrednich odczynów układu siateczkowo-śródbłonkowego w przebiegu różnych chorób zakaźnych. Niektórzy badacze określają nawet te choroby, jako siatkowice wtórne. Według Aleksandrowicza układ siateczkowo-śródbłonkowy stanowią: układ histiocytów łącznie z monocytami, układ plazmocytów, układ komórek śródbłonka, fibroblastów, fibrocytów, eozynocytów, bazocytów. Komórką macierzystą jest, według tego badacza, najmłodsza komórka ruezenchymalna niezróżnicowana. Z niej powstaje właściwa komórka siateczki, czyli histiocyt. Histiocyt może występować w postaci czynnej i nieczynnej, które to postacie mogą wzajemnie w siebie przechodzić. Postać nieczynna przypomina wyglądem limfocyt. Postać czynna histiocytu różnicuje się w zależności od zapotrzebowania ustroju na makrofag, czyli monocyt, na plazmocyt, fibrocyt, wreszcie na haezocyt i eozynocyt, które po przejściu do układu krwionośnego stają się bazofilami lub eozynofilami. [hasła pokrewne: dieta w ciąży, dentysta włocławek, ]

Tags: , ,

This entry was posted on poniedziałek, Lipiec 25th, 2016 at 00:00 and is filed under Bez kategorii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.