Czerwony barwik krwi

Hemoglobina stanowi główną część składową czerwonych ciałek krwi. Należy do grupy ciał białkowych zwanych proteidami, które obok zwykłych składników ciał białkowych, t. j. aminokwasów szeregu alifatycznego, aromatycznego i pochodnych układów odrębne układy atomowe, u zwykłych ciał białkowych nie spotykane. Podobnie jak nukleoprotoidy wyróżniają się zawartością układu purynowego lub pirymidynowego, tak hemoglobina Wyróżnia się zawartością komponenty barwnej t. zw. hema Ta ostatnia związana jest țv hemoglobinie z ciałem białkowym, zwanem globiną, należącem do grupy histonów, t. j. ciał białkowych o charakterze wybitnie zasadowym. Hemoglobina ma zdolność łączenia się z niektóremi ciałami na związki stosunkowo mało trwale, z których z łatwością się odtwarza. Szczególniejsze znaczenie ma związek z tlenem t. zw. oksyhemoglobina i polączenie z tlenkiem węgla t. zw. tlenkowęglowa hemoglobina. Pierwsza wytwarza się już przy działaniu tlenu powietrza na hemoglobinę i dlatego krew, z którą operujemy poza organizmem z reguły zawiera oksyhemoglobinę. Ciało to krystalizuje się łatwo, może zatem być otrzymane w stanie czystym i podda ściślejszym badaniom. Wiadomości, jakie mamy o barwiku krwi wogóle opierają się też dlatego w pierwszym rzędzie na badaniach oksyhemoglobiny. (zamykanie naczynek warszawa, rowniez Usuwanie brodawek ) Roztwory wodne oksyhemoglobiny powodują w widmie ciągłem dwie smugi absorbcyjne ułożone pomiędzy liniami D i E, z pośród których ułożona tuż za linią D jest nieco węższa i ostrzej zarysowana, położenie jej odpowiada 582 571 ILI-L. Druga smuga charakteryzuje się przez 531.5—1 542.5. Oprócz tych dwu smug wykryto jeszcze trzecią smugę drogą. fotograficzną w fiioletowej części widma między liniami G i H; największe natężenie tej smugi odpowiada długości fali 414 EL IL. Smugi okwhemoglpbiny można jeszcze w roztworach zawierających 0.1 oksyhenpgglobiny w 1 litrze Y —przy grubości warstwy płynu. Hemoglobinę, która jest składnikiem krwinek krwi żylnej. Widmowo odróżnia się ona od oksyhemoglobiny w sposób bardzo charakterystyczny, powoduje bowiem tylko jedną smugę absorbcyjną w widzialnej części widma, ułożoną prawie dokładnie pośrodku pomiędzy liniami D i E. Oprócz tego zauważono jedną smugę w części fiołkowej widma (X 415—i 436). Pod wpływem tlenu powietrza hemoglobina przemienia się łatwo w oksyhemoglobinę; stwierdzono, że I gr. hemoglobiny wchłania 1.338 cm3 tlenu w ciśnieniu jednej atmosfery. W ciśnieniach mniejszych absorbcya tlenu jest mniejsza, a oksyhemogłobina traci część tlenu w zależności od ciśnienia wywieranego na jej roztwór, Według Hufnera pod ciśnieniem 4.8 mm.rtęci oksyhemoglobina traci 70.670/0 tlenu. Do redukcyi roztworów hemoglobiny posługują się roztworami siarczanu żelazawe o, siarczku amonowego, chlorku. Hemoglobina jest ciałem zupełnie wodnym, oksyhemoglobina ma charakter słabo. W wodzie rozpuszcza się znacznie łatwiej niż oksyhemoglobina, krystalizuje się skutkiem tego trudniej. [podobne: cytomel t3, hemoroidy, integracja sensoryczna]

Tags: , ,

This entry was posted on niedziela, Sierpień 21st, 2016 at 15:02 and is filed under Bez kategorii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.