Metoda Preyer’ą

Metoda Preyer’ą polega na tern, że roztwór oksyhemoglobiny określonego stężenia (według Preyera 0,80/0) przy grubości warstwy 1 cm, przepuszcza oprócz czerwonego tylko zielone światło. Jeżeli więc będziemy rozcieńczali znaną ilość krwi przed szparą aparatu spektralnego tak długo, dopóki się nie ukaże pasek zielony pomiędzy liniami Fraunhofera E i F w okolicy b to wówczas możemy z oznaczyć zawartość hemoglobiny w danej próbce krwi. Jeżeli dodaliśmy wody, to znajdziemy 1 0/0 hemoglobiny. (Nefrolog Kraków, oraz operacje chirurgiczne)

Hemometr Fleischlaposiada klin K ze szkła rubinowego, przesuwany w poziomej płaszczyznie przez połowę pola widzenia; klin ten przykryty jest półcylindrycznem naczyniem a, do którego nalewa się przekroplonej wody, druga połowa naczynia ustawiona mad otworem obok klina zawiera roztwór krwi. Przyrząd oświetlony jest od spodu przez matową płytkę PS, odbijąjącą światło świecy. Klin przesuwamy dopóty, dopóki zabarwienie obu przedziałek nie stanie się jednakowem. Wzdłuż klina znajduje się podziałka skalibrowana w ten sposób, że normalnej krwi odpowiada liczba 100. Metoda Fleisehľa nie jest dokładna; nieścisły, zwłaszcza, jest sposob przygotowania roztworu krwi, polegający na wypłukiwaniu zawartości tak zw. automatycznej pipety (włoskowata rurka napełniona krwią) w naczyńku a. Miescher znacznie ulepszył metodę Fleisehla, kalibrując barwę klina ściśle określonymi roztworami hemoglobiny. Krew otrzymaną za pomocą strzykawki rozcieńcza. Niescher w melanżerze Potain’a. Naczynka o ściśle oznaczonej grubości (naczyńko M grubość warstwy = 2 mm., 15 mm.) przykryte są płytką szklaną D. Blendy BI i BI, zwężające pole widzenia umożliwiają dokładniejsze ustawienie klina. Do przyrządu dodana jest tablica, która podaje, jaki 0/0 hemoglobiny odpowiada każdej podziałce klina. Hemoglobinometr Gowers’a zawiera roztwór pikrokarminu z gligzeryną, który ma ten sam odcień zabarwienia, co 1010 krew ludzka. Płyn ten znajduje się zamkniętej rurce szklanej D, taka sama druga rurka C z podziałką (każda podziałka mm3) służy do rozcieńczania krwi. Obie rurki tkwią prostopadle w podstawie z kauczuku, Do otwartej rurki wprowadzamy za pomocą pipety B 20 mm3 krwi i doda. Przyrząd Hlifnera przedstawia właściwie podwójny spektroskop, t. j. spektroskop, w którym otrzymujemy dwa jednostajne widma, jedno nad drugiem. W przyrządzie Hufnera widma te powstają od dwóch odrębnych szparek; przed jedną szparą ustawia się w rurce badany rozczyn hemoglobiny, poza drugą zaś a znajduje się umieszczony nikol polaryzator — A. Poza nikolem, jak również poza szparą a istnieje skośnie ustawiony pryzmat szklany B, [hasła pokrewne: mezoterapia igłowa, orteza stawu skokowego, Choroba Scheuermanna]

1) Prawo absorbcyi Światła określa równianie, w którym i jest natężeniem światła padającego i przepuszczonego, p współczynnikiem przezroczystości z grubością warstwy. W zastosowaniu praktycznem równanie powyższe daje się uprościć przez wprowadzenie pojęcia wspólczynnika e. Jeżeli współczynnik ten zdefiniujemy jako odwrotną wartość tej grubości ciała to wprowadzając do wzoru wartości: i — otrzymujemy po zlogarytmowaniu e log p. Łatwo się przekonać, że dla grubości warstwy z = 1 em. Współczynnik ekstynkeyi stoi w prostym stosunku do stężenia oksyhemoglobiny (C); stosunek ten jest wielkością stałą- C = a. Dla oksyhemoglobiny stała a 0,00131 (w obszarze długości fali 531—542 pti); z wartości oznaczonego e możemy wiec obliczyć stężenie oksyhemoglobiny.

 

Tags: , ,

This entry was posted on niedziela, Sierpień 21st, 2016 at 15:11 and is filed under Bez kategorii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.