Skurcz tężcowy

Fala skurczu biegnie wzdłuż włókna mięśniowego obu kierunkach; jeżeli podrażnimy mięsień w środku, to obie jego polowy się kurczą. W czasie swego kurczenia się przynajmniej w mięśniu wyciętym fala skurczu słabnie ; to osłabienie, czyli dekrement, będzie tem większe, im bardziej zmieniony, czy też znużony jest mięsień. Wreszcie dochodzi do tego, że skurcz nie rozchodzi się wzdłuż mięśnia i tylko miejsce bezpośrednio podrażnione grubieje, dając tak zwany kurcz idiomuskularny. Zjawisko to występuje szczególnie wyraźnie po zatruciu weratryną, [hasła pokrewne: cytomel t3, hemoroidy, integracja sensoryczna]

Jeżeli dwie jednakowe krótkie podniety działają jedna po drugiej na mięsień. to skutek ich zależy od czasu, jaki między niemi upływa. Jeżeli w okresie, rozdzielającym obie podniety, skurcz pierwszy już się skończył, to otrzymamy dwa skurcze zupełnie identyczne. Jeżeli podniety będziemy w czasie zbliżali do siebie tak, że druga przypadnie wtedy, kiedy skurcz od pierwszej jeszcze się nie skończył, to wystąpi nakładanie się skurczów; mianowicie druga podnieta wywoła skutek taki, jakby długość, którą mięsień posiada w chwili jej działania, była jego długością normalną. Zmniejszenie długości pierwotnej mięśnia pod wpływem obu podniet będzie znaczniejsze, niż przy działaniu tylko pierwszej. Łatwo zrozumieć, że zmiana długości będzie najznaczniejsza, jeżeli skurcz od drugiej podniety rozpocznie się wtedy, gdy poprzedni doszedł właśnie do swego szczytu. (przydomowe oczyszczalnie ścieków a kosmetyki naturalne) Ponieważ, średnio licząc, czas trwania skurczu pojedyńczego w mięśniach żaby wynosi około sec., więc długość mięśnia będzie najmniejsza po upływie mniej więcej 1/20 sec, od początku skurczu. Chcąc przeto z pomocą dwóch podniet otrzymać maksymalne skurczenie się mięśnia, trzeba urządzić tak doświadczenie, żeby druga przypadła mniej więcej 1/26 s pierwszej. Z chwilą kiedy podnieta przypadła druga podnieta przypada na ramię wstępujące krzywej mięśnia, czyli czas upływający między podnietami wynosi mniej niż 1/20 sec., wszystkie rozumowania powyższe dadzą się zastosować i tutaj. Dopiero jeżeli druga podnieta przepadnie na pierwszą polowę okresu podrażnienia od pierwszej, obraz sie zmienia: w tym przypadku druga nie oddziałuje. Taki stan mięśnia nazwano stanem refrakcyjnym. Jeżeli zamiast dwóch szybko po sobie następujących podniet np. dwóch uderzeń prądu indukcyjnego, skierujemy na mięsień cały szereg rytmicznie się powtarzających prądów, to na zasadzie tylko co opisanych obserwacyi możemy łatwo przewidzieć wynik takiego działania. O ile każda podnieta w chwili, gdy skończy się skurcz wywołany przez poprzedni otrzymamy tylko szereg niezależnyeh od siebie skurczów pojedynczych.

Tags: , ,

This entry was posted on niedziela, Sierpień 21st, 2016 at 16:20 and is filed under Bez kategorii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.