Własności chemiczne krwi i surowicy

Olbrzymie trudności techniczne, z jakiemi jest połączone określenie składu krwi oraz surowicy spowodowały, że dotychczas istnieje niewiele badań takich. Dotychczasowe wiadomości oparte są głównie na doświadczeniach Hoppe-Seylera, Hammarstena i Abderhałdena. Z analiz rozmaitych wynika, że osocze krwi przeciętnie zaWiera 91,80/0 wody i 8,20/0 suchej pozostałości. Z pośród tych ostatnich lwia część (6,9 0/0) przypada na białka. Ciała nieorganiczne zawarte w suchej substancyi zawierają zaledwie 0 840/0 , ciała wyciągowe 0,460/0. Krew wołu zawiera 80,890/0 wody, 19,11 0/0 ciał stałych (Abderhalden). Prócz białek i hemoglobiny we krwi znajduje się cukier, cholesteryna, lecyty, tłuszcze oraz kwașy tłuszczowe, fosfor, potas, tlenek żelaza, wapień, magnez, ghlox. Pośród białek odróżnić należy fibrynogey surowicze oraz nukleopteid, który spotyka się w bardzo małej ilości i który przez Peckelharinga jest utożsamiany z trombiną czyli zaczynem włóknikowym. (stabilizator nadgarstka, aparat na halluksy)

Fibrynogen, białko, które odgrywa wybitną rolę w procesie krzepnienia krwi powstaje w wątrobie i prawdopodobnie w śledzionie oraz gruczołach chłonnych. Za tworzeniem się fibrynogenu w wątrobie (Nolf) przemawia fakt, że ilość jego po wycięciu wątroby zmniejsza się i może zupełnie zniknąć ze krwi, jeżeli, wprowadziwszy do ustroju zwierzęcego trujące dawki fosforu, wywoła się zmiany lub zniszczenie komórek wątrobowych oraz związane z tem zaburzenia czynnościwątroby. Według Doyena i innych krew wypływająca z wątroby zawiera więcej fibrynogenu niż krew żylna zaczerpnięta z innych miejsc ustroju. W związku z chemicznym składem krwi podkreślić należy również istnienie we krwi zaczynów, jako to zaczynu rozszczepiającego cukier. Znajdowano we krwi również zaczyny rozszczepiające białko, związki polypeptydowe oraz zaczyn zw. butyrinazą, wreszcie oksydazy i katalazy.

Oznaczenie ilości krwi. Rozpatrywanie różnorodnej czynności i roli krwi w ustroju musiało zrodzić pytanie, ile krwi wogóle znajduje się w danym ustroju ludzkim lub zwierzęcym. Cyfry podane przez dawnych anatomów, oparte na ilości zastrzykniętej masy trupom, oczywiście nie mogły być zastosowane do żywego ustroju i były zbyt wysokie, gdyż wstrzykiwana pod Silnem ciśnieniem masa mechanicznie rozciągała naczynia, wywołując często przytem pękanie naczyń włoskowałych. Nie można też brać w rachubę liczb i prób Herbsta (1822), który wypuszczał całą krew zwierzęcia i nie uwzględniwszy krwi pozostałej w naczyniach narządów i tkanek, otrzymał zbyt niskie liczby. [przypisy: cytomel t3, hemoroidy, integracja sensoryczna
, oliwka dla dzieci johnsons baby ]

Tags: , , ,

This entry was posted on niedziela, Sierpień 21st, 2016 at 14:40 and is filed under Bez kategorii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.