Własności optyczne mięśnia

Włókienka, są to nici tak cienkie, że leżą już na granicy widzenia mikroskopowego ; to też o grubości ich nic dokładnego ie można powiedzieć, a Średnica 0-2 podawana przez różnych autorów, pokazuje tylko, że zmierzyć włókienek nie można, gdyż jest to właśnie granica rozróżniania mikroskopowego. Włókienka grupują się grubsze sznury, te zaś ostatnie znów tworzą słupki mięśniowe, rozgraniczone warstwami sarkoplazmy, dzięki czemu na przekroju poprzecznym otrzymujemy tak zw. pola C be i ma. Ponieważ warstewki są tak ułożone, że części jednakowe sąsiednich włókienek przylegają do siebie, więc w ten sposób otrzymujemy na calem włóknie obraz prążków poprzecznych. Jedne prążki są jasne i szerokie, drugie ciemne. Szerokie prążki noszą nazwę krążków poprzecznych i oznaczane zwykle literą Q, węższe literą I. Nadto zachodzi między nimi jeszcze ta różnica, że pierwsze załamują światła drugie pojedynczo. Przy powiększeniach bardzo silnych możemy jeszcze dostrzec pośrodku Q wąską smugę M, i pośrodku I smugę Z. Ta ostatnia ma się skladać soę z błonki, w ścisłym związku z po obu stronach tej błonki widzimy warstwy sarkoplazmy (Kołosow). Dla zrozumienia mechanizmu skurczu mięśniowego niewątpliwie byłoby rzeczą bardzo pożądaną znać dokładnie zmiany w ‚budowie histologicznej mięśnia podczas stanu czynnego. Mimo jednak licznych badań w tym kierunku wyniki nie Są obfite; to jedno zdaje się nie ulegać wątpliwości, że w stanie pobudzenia prążki obu kategoryi stają się węższe i że różnice ich Stopnia się zmniejszają.

Opisana powyżej histologiczna budowa mięśnia znajduje się w ścisłym związku z jego własnościami optycznemi, które ze swej strony pozwalają nam zajrzeć głąb budowy molekularnej mięśnia i zarazem pod pewnemi względami stanowią przejście do własności jego chemicznych.Badanie w świetle spolaryzowanem wykazuje przede wszystkim, jak już nadmieniliśmy wyżej, że warstwa Q jest dwójłomna, przytem jednoosiowa dodatnia; oś optyczna jest równoległa do osi podłużnej włókienka. Również dwójłomna jest warstwa Z, a warstwy M i I izotropowe. Co się tyczy własności optycznych mięśnia w czasie skurczu, to według wszelkiego prawdopodobieństwa dwójłomność warstwy Z wybitnym zmianom nie ulega. Ciekawe rezultaty, rzucające pewne światło na bud0wę wewnęțrzną włókna mięśniowego, otrzymano dzięki dokładnemu badaniu widma absorbującego mięśnia. Okazało się, że można w niem znaleźć smugi pochodzące od jakiegoś ciała, prawdopodobnie spokrewnionego z hemoglobiną, oraz szereg innych smug mniej lub więcej wyraźnych. Udało się przytem dowieść, że w warstwie I są wszystkie te same smugi absorbcyjne, co w Q, ale zato w Q jest szereg składników swoistych, między innemi tutaj umiejscowione są związki pokrewne z hemoglobiną. Jeżeli uprzytomnimy sobie, że w Q znajduje się jeszcze substancya swoista dwójłomna oraz sole potasu, o czem jeszcze później będzie mowa, to dojdziemy do wniosku, że warstwa ta, ma daleko więcej skomplikowaną budowę, niż I. Zobacz też : cytomel t3, hemoroidy, integracja sensoryczna

Tags: , ,

This entry was posted on niedziela, Sierpień 21st, 2016 at 16:28 and is filed under Bez kategorii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.