helicobacter badania ad 5

Hodowle krwi były pozytywne u wszystkich oprócz jednego z tych pacjentów, którzy mieli pozytywną hodowlę szpiku kostnego. Ponieważ średni czas obserwacji pacjentów przyjmujących klarytromycynę był dłuższy niż wśród osób otrzymujących placebo, zwiększone ryzyko niewykrytego zakażenia kompleksem M. avium w grupie otrzymującej placebo. Model proporcjonalnego zagrożenia dla ryzyka infekcji złożonych M. avium obejmuje korekty dla takich różnic. W grupie klarytromycyny skorygowany współczynnik ryzyka wynosił 0,31 (95-procentowy przedział ufności, 0,18 do 0,53, P <0,001), co stanowi szacunkowo 69-procentowe zmniejszenie ryzyka rozsianego zakażenia kompleksem M. avium. Redukcja ryzyka była mniejsza wśród odbiorców klarytromycyny w Stanach Zjednoczonych niż wśród ich europejskich odpowiedników (60 procent vs. 89 procent). Rozsiane infekcje kompleksem M. avium opracowane w 21 procentach amerykańskich biorców placebo, w porównaniu z 11 procentami europejskich biorców placebo.
Tabela 3. Tabela 3. Względne ryzyko kultury pozytywnej dla kompleksu M. avium, zgodnie z najnowszą liczbą komórek CD4. Większość pacjentów, u których rozwinęły się zakażenia M. avium, miała liczbę CD4 w linii podstawowej znacznie poniżej wartości mediany (Tabela 3). Włączenie najnowszej liczby komórek CD4 do analizy pierwotnej zmniejszyło współczynnik ryzyka do 0,23 (przedział ufności 95%, od 0,14 do 0,44; P <0,001).
Odporność na klarytromycynę
Spośród 19 pozytywnych izolatów od pacjentów z grupy klarytromycyny minimalne hamujące stężenie klarytromycyny wynosiło .g na mililitr lub mniej w 7 izolatach, 4 .g na mililitr w i 512 .g na mililitr lub więcej w 11. W grupie placebo minimalne hamujące stężenie klarytromycyny wynosiło .g na mililitr lub mniej w 27 izolatach, 2 .g na mililitr w 23 i 4 .g na mililitr w 1; 2 izolaty były niedostępne do testowania.
Wszyscy biorcy klarytromycyny z lekoopornymi dodatnimi izolatami (minimalne stężenie hamujące,> 512 .g na mililitr) mieli liczbę komórek CD4 w linii podstawowej 25 na milimetr sześcienny lub mniej (mediana, 10). Wśród biorców klarytromycyny z dodatnimi wrażliwymi na lek izolatami, mediana liczby komórek CD4 w linii podstawowej wynosiła 25 na milimetr sześcienny (P = 0,006). Mediana czasu do wykrycia rozsianego zakażenia kompleksem M. avium wynosiła 385 dni wśród biorców klarytromycyny z lekoopornymi izolatami i 217 dni wśród osób z izolatami wrażliwymi na lek (P = 0,003). Mediana czasu leczenia w tych dwóch grupach wynosiła odpowiednio 12,8 i 5,5 miesiąca.
Śmiertelność
Rysunek 2. Rysunek 2. Krzywe przeżywalności Kaplan-Meier dla grup klarytromycyny i placebo. Liczbę pacjentów pozostających w każdej z grup leczenia w każdym 100-dniowym przedziale przedstawiono na dole figury.
W okresie leczenia i obserwacji obserwowano 107 zgonów w grupie klarytromycyny (32 procent) i 137 w grupie placebo (41 procent). Szacowany współczynnik ryzyka wynosił 0,75 (przedział ufności 95%, od 0,58 do 0,97, P = 0,026), 26 procent różnicy w śmiertelności sprzyjającej grupie klarytromycyny. Różnica w śmiertelności między obiema grupami była najbardziej wyraźna w ciągu pierwszych 12 miesięcy badania (ryc. 2)
[przypisy: zespol reynauda, udar pnia mózgu rokowania, za krótkie wędzidełko ]

Tags: , ,

This entry was posted on wtorek, Grudzień 4th, 2018 at 08:35 and is filed under Bez kategorii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: udar pnia mózgu rokowania za krótkie wędzidełko zespol reynauda