Posts Tagged ‘lidl gazetka’

Prądy indukcyjne

Elektrody, doprowadzające prąd K, umieszczamy tak, żeby punkt umocowania mięśnia leżał między niemi. Jeżeli będziemy drażnili prądem bardzo słabym, przy zamykaniu skurczy się tylko ta połowa, na której leży katoda. Przy prądach trochę silniejszych podrażnienie rozchodzi się już na cały mięsień, ale po stronie katody skurcz występuje prędzej, niż po stronie anody. Dla skurczu otwarcia znajdujemy stosunki odwrotne, Możemy przeto sformułować prawo polarnego dzialania prądu ten sposób: zamknięcie prądu drażni sień przy katoozie, otwarcie zaś przyrodzie. Można również wykazać, że przez cały czas przepływu prądu okolica kałody ma zwiększoną, a okolica anody zmniejszoną pobudliwość. (Nefrolog Kraków, oraz operacje chirurgiczne)

Prądy indukcyjne. Ponieważ dla pobudzenia mięśnia główne znaczenie ma- nie sam prąd, ale zmiana jego natężenia, więc jedną z najlepszych podniet, pospolicie używaną w fizyologii, stanowią krótkotrwale prądy indukcyjne, wytwarzane przez cewkę indukcyjną. Jeżeli chcemy otrzymać szereg szybko po sobie następujących prądów indukcyjnych, automatycznie przerywamy i zamykamy obwód pierwotny. do czego służy tak zwany młoteczek Wagnera. Prąd od ogniwa K prowadzimy do podstawy metalowej ab, na której jest osadzona blaszka elastyczna c z kawałkiem żelaza na końcu. Blaszki tej dotyka z góry śrubka ostro zakończona, do której dalej idzie prąd, a z niej poprzez cewkę pierwotną p do elektromagnesu g, umieszczonego pod kawałkiem żelaza, złączonym z blaszką. Wreszcie z elektromagnesu prąd wraca do ogniwa. Gdy zamkniemy obwód, elektromagnes zaczyna działać, przyciąga ku sobie żelazo, zgina sprężynę i przerywa jej zetknięcie ze śrubką; prąd przez to również się przerywa; elektromagnes przestaje działać, sprężynka wraca do swego położenia pierwotnego i znowu zamyka obwód. W celu wyrównania różnie między prądem zamknięcia i otwarcia, Helmholtz zaopatrzył młoteczek Wagnera dodatkiem d, e, który sprawia, że prąd pierwotny od stosu K nie ulega przerwaniu, lecz dzięki temu dodatkowi sprężynka e dotyka śrubki d, wyłącza cewkę pierwotną P i elektromagnes g, h, X obwodu prądu głównego. W ten sposób unikamy różnicy w działaniu indukcyi własnej cewki pierwotnej i otrzymujemy prądy do pewnego stopnia zrównane. Dla pobudzenia mięśnia prądem indukcyjnym końce drutów cewki wtórnej łączymy z elektrodami biegnącemi do mięśnia. Ponieważ prądy indukcyjne trwają krótko, a przytem prąd zamknięcia i otwarcia maja, kierunek przeciwny, więc nie zachodzi obawa rozkładu elektrolitycznego i można używać elektrod z drutu platynowego. [podobne:lidl gazetka, dieta w ciąży, objawy ciąży
]

Posted by on Sierpień 21st, 2014 Komentowanie nie jest możliwe

Prąd stały

Działanie prądu stałego na mięsień badamy w sposób następujący: prąd z ogniwa prowadzimy przez klucz, opornicę do tak zw. reoehordu. Jest to drut platynowy cienki, mający dość znaczny opór, naciągnięty na skali drewnianej długości zwykle jednego metra i podzielonej na milimetry. Na końcach A i reochordu drut platynowy łączy się z blaszkami miedzianemi, do których można przyczepiać druty idące od ogniwa. Prócz nich mamy jeszcze trzeci kontakt D, ruchomy, który można przesuwać Wzdłuż drutu. Od tego kontaktu oraz od jednego z końcowych, na przykład A, prowadzimy poprzez elektrody niepolaryzujące się prąd do mięśnia. Łatwo zrozumieć, że prąd przechodzący przez mięsień będzie tem silniejszy, im większa jest odległość między A i I), czyli im większy opór wstawiamy równolegle do mięśnia. wynika to z prawa Kirchhoffa, głoszącego, że suma natężenia prądów w przewodniku rozgałęzionym równa się satężeniu prądu w części nierozgałęzionej, a natężenie w każdej gałęzi odwrotnie proporcjonalny do jej oporu. W ten sposób siłę prądu płynącego przez mięsień możemy bardzo dokładnie regulować i zmieniać. Rozpocząwszy od prądów słabych, leżących poniżej progu pobudliwości, i wzmacniając je powoli, dojdziemy wreszcie do tego, że w chwili zamykania prądu będziemy otrzymywali tylko chwilowe kurczenie się mięśnia w postaci jednego drgnięcia, a przez cały czas przepływu prądu mięsień będzie w spoczynku. Nieznaczne przekroczenie granie podniety minimalnej nie również nie wpływa na charakter zjawiska, to znaczy będzie występował tylko skurcz przy zamknięciu obwodu ; jeżeli jednak prąd jeszcze trochę wzmocnimy, to otrzymamy także skurcz i podczas otwarcia: to jest w chwili przerywania prądu mięsień się skurczy również na krótką chwilę. Na zasadzie mocą aparatu powyżej opisanego przepuścimy słaby prąd, leżący poniżej progu pobudliwości, następnie go szybko wzmocnimy, odsunąwszy ruchem gwałtownym kontakt I od A, to otrzymamy skurcz mięśnia; przesuwając zaś kontakt powoli, możemy doprowadzić do tego, że przez mięsień będzie płynął prąd bardzo silny. a skurczu nie otrzymamy. Przy silnych prądach po zamknięciu otrzymujemy często skurcz trwający dłużej, tężec, którego charakter i przyczyny będą omówione później. Działanie prądu. Opis powyższy wystarcza, jeżeli rozważamy ruchy mięśnia jako całości; jeżeli jednak zechcemy przyjrzeć się bliżej zjawiskom, odbywającym się w różnych częściach mięśnia, szczególniej w okolicy elektrod doprowadzających prąd, zauważymy nowe ważne szczegóły. Weźmy długi mięsień (do tego celu lepiej się nadaje mięsień krawiecki On. (Nefrolog Kraków, oraz operacje chirurgiczne) [hasła pokrewne: lidl gazetka, dieta w ciąży, objawy ciąży
]

Posted by on Sierpień 21st, 2014 Komentowanie nie jest możliwe