Praca mięśnia

Skoro mięsień się kurczy i podnosi ciężar, oczywiście wykonywa on pewną pracę. Wielkość tej pracy daje się mierzyć iloczynem ciężaru przez wysokość podniesienia czyli W gdzie W oznacza wykonaną pracę, p ciężar, a h wysokość skurczu. Do tego dodać należy jeszcze pracę wykonaną przez podniesienie środka ciężkości samego mięśnia.. Wyobraźmy sobie, że środek ciężkości znajduje się w połowie długości mięśnia i że dolny koniec uniósł się o It, to —0 ile górna i dolna część mięśnia są symetryczne— środek ciężkości wzniósł się. Przypuśćmy jeszcze, że waga mięśnia wynosiła, to praca całkowita podczas skurczu będzie :

Jeżeli po, czyli mięsień jest nieobciążony, wtedy praca wykonana jest minimalna i polega tylko na uniesieniu środka ciężkości samego mięśnia. W miarę zwiększania się ciężaru początkowo wielkość wykonanej pracy się zwiększa. Wreszcie jednak dochodzimy do takich ciężarów, przy których h znacznie opada, tak, że iloczyn ph też się zmniejsza mimo zwiększania p. Na koniec skurcz stanie się równy zeru, a tem samem i praca wykonana będzie równa zeru, gdyż mięsień nie jest w stanie podnieść ciężaru. Jeżeli nie użyjemy od razu podniet maksymalnych, to zauważymy, że praca zwiększa się pod wpływem zwiększenia siły podniety. Ale między energią podniety i pracą mięśnia bezpośredniej zależności niema. Prac? mięśnia można jeszcze obliczyć innemi metodami. Przy skurczu rzutowym równa się ona energii kinetycznej nadanej dźwigni przez skurcz (powiększone węzły chłonne pod pachami, , mielopatia szyjna objawy
)

Wielkość ta będzie: P — gdzie T oznacza moment bezwładności dźwigni, 7 prędkość kątów, nadania jej przez skurcz mięśnia.

Budowa histologiczna mięśni poprzecznie prążkowanych. Budowa mięśni prążkowanych przedstawia bardzo dużo zawiłych i Ciekawych kwestyi, któremi się zajmuje histologia; w tem miejscu ograniczymy się oczywiście tylko do ważnych pod względem fizjologicznym szczegółów. Każde włókno mięsne ma wartość morfologiczną jednej komórki. Z historyi rozwoju wiemy, że pierwotna komórka rozwoju zarodka staje się wielojądrzasta i jednocześnie się wydłuża. a w powstają włókienka kurczliwe. Ostatecznie we włóknie mięsnem można rozróżnić składniki następujące: na powierzchni błonę, noszącą nazwę sark 0I em my, we wnętrzu wiele jąder, u zwierząt wyższych ułożonych blisko powierzchni włókna mięsnego ; przy każdem jądrze grupuje się trochę niezróżnicowanej protoplazmy, która tworzy cienkie nici, rozgałęziające się po calem włóknie, a wreszcie główny składnik komórki mięśniowej tworzą t. zw. włókienka mięśniowe, Prócz tego czasach ostatnich Kołosow wykazał istnienie w mięśniach osobnych spiralnych tworów, których bliższe zbadanie być może będzie miało znaczenie dla wyjaśnienia zjawisk skurczu.
[podobne: rak podstawnokomórkowy rokowania, zespół williego pradera, trigeminia komorowa ]

Tags: , ,

This entry was posted on czwartek, Listopad 8th, 2018 at 16:26 and is filed under Bez kategorii. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

 

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: rak podstawnokomórkowy rokowania trigeminia komorowa zespół williego pradera